فاجعه ى بزرگى را مرتكب گرديد كه هر كدام در سياه كردن پروندهء حكومتش ، كافى بود : 1 . ريختن خون پاك ذرارى رسول الله ( صلى الله عليه وآله ) وقتى شخصيتى مانند حسين ( عليه السلام ) و ياران او . 2 . قتل عام مردم مدينه و هتك حرمت نواميس آن اعم از صحابى و تابعى . 3 . به منجنيق بستن بيت الله الحرام و هتك حرمت حرم خدا بهانهء دستگيرى رقيب سياسى اش عبد الله بن زبير و هواداران او . مروان هم تابع سياستهاى يزيد بود هر چند ايام حكومت او چندان طولانى نبود و به سرعت دچار سراشيبى سقوط گرديد . ولى ايام حكومت عبد الملك و فرزندش هشام دير زمانى پائيد و امام ( عليه السلام ) تحت مراقبت مأمورين و ناظرين او بود ولى محنتهاى حادثهء كربلا و بى وفايى مردم حامى جد و پدر بزرگوارش ، او را به محور ديگرى از شيوهء مبارزه و مجاهده ، سوق داد ، و آن مجاهدهء علمى و فرهنگى ، و آماده سازى مجاهدان راه خدا و مبارزان حقيقى و واقعى بود كه بتوانند با تمام انواع و اقسام پليديها و ناهنجاريهاى فكرى ، اعتقادى ، اخلاقى ، اجتماعى و سياسى مبارزه نمايند نه در دائره محدود و بعد نظامى . سعى و كوشش ما آنست كه از زندگى آن حضرت ، نمونه‌هاى عملى به دوستان و دوستداران اهل بيت ( عليه السلام ) ارائه دهيم به آن شكل و صورتى كه ما مىفهميم ، نه به آن شكل و صورتى كه در واقع امر وجود دارد . اميد است نگارنده و خواننده و ناشر محترم همه و همه از فيض تعاليم و آموزشهاى آن بزرگوار بهره بگيريم ، و زندگى او را الگو و أسوهء حيات و معيشت خويش قرار دهيم و به راز حيات معنوى و واقعى او برسيم تا حيات جاودان يابيم و از پيروان او باشيم . انشاء الله . بمنه وكرمه وهو اكرم الأكرمين عبد الرحيم عقيقى بخشايشى 1422 ه‍ . ق